Ön yargılı olduğum insanlar var ve onlar hakkında şöyle düşünüyorum: Aileleri düzgün, ne dertleri olabilir ki?
Yalnızsındır. Odada müziği kulaklık olmadan, sesli bir şekilde dinliyorsundur ve kapı açılır. Müziğin sesini kısarsın. En sonunda kapatırsın çünkü yurtta yaşıyorsundur.
“
Beklentilerimiz büyük. Beklentilemeye ve beklemeye alıştırılmışız. Alışmış değiliz alıştırılmışız.
Hayatımdaki insanları roman karakterleriyle özdeşleştirdiğimde benim için daha özel oluyorlar.
“Bu yanağını öpsem öbür yanağın kıskanıyor. En iyisi ikisinin ortasından öpmek.”
“
…ben daha çok kendi içimde yaşayan bir insanım…Bunun için size nazaran birkaç misli fazla yaşamış sayılırım.Sabahattin Ali
